ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΡΙ ΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΤΗ

 Ομιλία χαιρετισμός και παρουσίαση του μουσικοσυνθέτη Δημήτριου Κατή και του έργου του, για τα τριάντα χρόνια δημιουργίας του σε Ελλάδα και εξωτερικό, από τον Πάρι Κατσίβελο.

 

Κυρίες και κύριοι, Φίλες και Φίλοι,  Καλή σας Εσπέρα εντός του Καλού και του Άνωθεν ΦΩΤΟΣ!!!

 

Ευτυχής συγχρονικότης,  μας έφερε απόψε σ΄ αυτή την όμορφη συντροφιά  εορταστικής επισφράγισης,  της τριακονταετούς, επιτυχούς, πολυεπίπεδα γόνιμης και πολυβραβευμένης ανά τον Κόσμο, πόρευσης, του καλού μας φίλου Δημήτριου Κατή, στις ατραπούς  της Μουσικής Δημιουργίας.

    Έχω την Τύχη της φιλίας των γεννητόρων του Δημήτρη, της κυρίας Παναγιώτας Κατή ή Γιούλης για τους φίλους και του κυρίου Κώστα Κατή  δημοσιογράφου - Αντιπροέδρου του Ιδρύματος Μπότση, καλού μου φίλου και επί μακρόν συνεργάτη μου, αφού το Ίδρυμα Μπότση είναι ο ένας εκ των τεσσάρων πυλώνων υλοποίησης και στην χώρα μας, του Μεταπτυχιακού, Ποιοτική Δημοσιογραφία και Νέες Τεχνολογίες, του Αυστριακού Πανεπιστημίου D.U.K., το οποίο μου ενεπιστεύθει, την διδασκαλία δικής μου ενότητας, της <<Αγωγής Ποιοτικής Επικοινωνίας>>.

    Οι έτεροι συνεργοί φορείς υλοποίησης, είναι η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπουργείου Παιδείας, δια του Ερευνητικού της Κέντρου Αθηνά και του Ινστιτούτου Επεξεργασίας Λόγου.....  και φυσικά το Αυστριακό Πανεπιστήμιο.

   Πέραν της φυσικής, γονιδιακής διασύνδεσης, γνωρίζω,  την ύπαρξη  ισχυρού συναισθηματικού  λώρου, του Δημήτρη Κατή με τον ήρωα παππού του Κωνσταντίνο Κατή, που δεν γνώρισε ποτέ, αφού εκείνος,  πρόσφερε την ζωή του για την πατρίδα μας, στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο,  τον  ήρωα παππού του και << Άγνωστο Λοχία>> όπως τον χαρακτήρισε ο πατέρας του Δημήτρη, Κώστας Κατής, σε ομότιτλο βιβλίο του, μνημόσυνο τιμής σε εκείνον και όσους προσφέρονται και προσφέρουν την ζωή τους  για κάποια ανώτερα  ιδανικά.

    Αυτά σα μια πολύ μικρή, γενική, αντιπροσωπευτική, γνωστική μπουκιά,  από συνθήκες, τις ρίζες, τις αξίες, τις αρχές και τις ουσίες που έθρεψαν και ανέθρεψαν τον Δημήτρη.

     Σήμερα ημέρα τιμής στον εξαιρετικό μας φίλο Δημήτρη Κατή,  αξίζει να αναφέρω, διατρέχοντας έστω,   το μουσικό του έργο, το  τεράστιο, ποιοτικό,  βαθύ και βαρύ,  στην Επική / Ορχηστρική / Συμφωνική (προοδευτική) μουσική σύνθεση,  όσο και στην Rock & Metal.

      Αξίζει να τονίσω, την πολύτιμη παρουσία του παγκόσμια,  ως ειδικού πολιτισμικού ΠΡΕΣΒΕΥΤΗ της χώρας μας, μέσω του διεθνούς του μουσικού έργου, ως μουσικο-συνθέτη, αλλά και ως δημοσιογράφου - αρθρογράφου,  με θέματα που σχετίζονται με τον Ελληνισμό και την προσφορά του.

     Αξίζει να υπογραμμίσω,  τις καινοφανείς δημιουργίες του - << προτάσεις>>, για τον χωροχρονικό μουσικό ορίζοντα της χώρας μας  κάποτε, με το  πρώτο και το μόνο ροκ/μέταλ συγκρότημα στην Ελληνική μουσική σκηνή, τότε.

    Εδώ θα αναφωνήσω, <<ύστερα>>, την ρήση του μεγάλου Φρήντριχ Νίτσε <<Γι’ αυτήν την καινούρια μουσική χρειάζονται και καινούρια αφτιά>>.

Και ναι, φίλε Δημήτρη, ναι κυρίες και κύριοι,  τώρα πια με τον καταιγισμό των εισρεουσών πανταχόθεν εγγραφών, έχουμε αποκτήσει, τα καινούρια ακουστικά όργανα, αλλά και μια νέα ή μια άλλη κατα-νόηση του μουσικοηχητικού έργου τέχνης..............

   Τις,  επί μέρους ουσίες, την διάρθρωση, τα δομικά στοιχεία, το ύφος και τις επιρροές ή όχι, την φόρμα της μουσικής του Δημήτρη, τις αφήνω σε ειδικούς αναλυτές και μουσικούς κριτικούς, που είναι οι κατά πρωτόκολλον,  αρμόδιοι και  γνώστες.  

     Ως Καθηγητής  όμως, Ανωτέρων Σχολών Δραματικής Τέχνης πέραν των τεσσάρων δεκαετιών, ως καθηγητής Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό 23 έτη,  αλλά και ως άνθρωπος που ασχολούμαι με την Φιλοσοφία, τον Εσωτερισμό,  με  πρακτικές Αυτογνωσίας και Αυτοβελτίωσης,  χωρίς να είμαι ειδικός, μουσικός αναλυτής,  νομίζω μπορώ να έχω κάποια γνώμη για την μουσική του Δημήτρη, απλά ως λήπτης,  ως χρήστης,  του Καλλιτεχνικού αυτού υλικού και συν-δημιουργός, στο πεδίο των Τεχνών.   Σίγουρα, θα την επέλεγα για μουσική συνοδό, των δικών μου Εξειδικευμένων Εργαστηρίων Δραματικής Τέχνης, που αφορούν σε μεταπτυχιακά προγράμματα επαγγελματιών ηθοποιών.

     Όσοι ζυμωνόμαστε,  περί τον Πνεύμα και τις Τέχνες,  θα είχαμε πάρα πολλά να πούμε,  για την μουσική του Δημήτρη Κατή, ως απλοί λήπτες της.

    Την μουσική του Δημήτρη,  που κοινωνούμε ευχάριστα, άμεσα, αυτόματα και πρόθυμα,   κάποιες φορές,  με διαφωτιστικές, εμψυχωτικές και αναγεννητικές, φωτεικές και προτρεπτικές  εμψυχώσεις,  για γόνιμη συνδημιουργία,  στον κόσμο του σχολείου της ύλης,  όπου ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε.

    Την μουσική του Δημήτρη,  που τα γνωστά ή και ακόμη κάποια άγνωστά μας κέντρα, αυτόματης υποδοχής και απόλαυσης,  του εδώ μικρού εαυτού, μεταξύ τους και το δεξιό ημισφαίριο  του εγκεφάλου,  αυτό της έμπνευσης, του δημιουργικού οραματισμού και  της φαντασίας,  την υποδέχονται ευχάριστα και λυτρωτικά.  

   Την μουσική,  που λαμβάνουμε,  αλλά δεν επι-γιγνώσκουμε εν τω βάθει,  άμεσα και εύκολα, στο σύνολό της, αφού χρειάζεται κατά την γνώμη μου, για μέρος της τουλάχιστον,  μετά την πρώτη <<κοινωνία>>  της  καί συνοδή, συνειδητή,  εξεργασία, με το αριστερό λογικό μέρος του εγκεφάλου μας,  εξεργασία μιας άλλης βαθύτερης κατά-νόησης.

     Η μουσική του Δημήτρη Κατή, επιβάλει ένα και υποβάλλει  σε ένα,   μεγαλοπρεπές,  έσω πεδίο αυτογνωσίας και εν-συναίσθησης, βοηθώντας τους λήπτες της,  να ανελκύσουν ποιότητες, εικόνες και αίσθησες, ίσως  παρωθημένες  στο βάθος του ορίζοντα της τωρινής τους ύπαρξης,  ή και ίσως  σ΄ αυτό,  παλαιότερων υπάρξεων.  

     Τους βοηθά,  να ανα-θυμηθούν και να βιώσουν,  ουσίες γλυκές και τρυφερές, δωρικές και έντονες,  ακόμη και αιχμηρές κάποιες φορές. 

    Ουσίες ρεαλισμού και ρομαντισμού, λυρισμού και κυνικότητας, γοητείας και ηδονισμού, δεξιοτεχνίας και δύναμης.

    Ουσίες γεμάτες εικόνες, ή προτροπές για δημιουργία τέτοιων, ουσίες γεμάτες κίνηση, ολόγιομες συγκίνηση.

    Ουσίες που γεννούν,  άλλοτε τρικυμιώδη και άλλοτε πάλι,  γαλήνια ταξίδια στις έσω καταβυθίσεις, ή και εκρήξεις,  προς τον έξω Κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε.  

    Αλλά και ουσίες του έσω εαυτού, κλειδιά,  που μπορεί να ξεκλειδώσουν πεδία και αφετηρίες,  μιας ιδιαίτερης και ακόμη πιο λεπτής, διαδικασίας Αυτογνωσίας και  Αυτοβελτίωσης (αν το επιθυμούμε φυσικά και εργαστούμε γι΄ αυτό).

      Για την κατανόηση της σημαντικά πολυσχιδούς προσωπικότητας του Δημήτρη,  κάνω χρήση αναφοράς του πρόσφατης: <<Η κατανομή του ενδιαφέροντος και του χρόνου μου,  ταυτόχρονα σε διαφορετικές δραστηριότητες και γνωστικά πεδία,  προέκυπτε πάντα ως αποτέλεσμα μιας ισχυρής ψυχοπνευματικής ανάγκης>>.

     ΜΜΜΜ!!!!! Η,  έσω φωνή λοιπόν, είναι η Αυτουργός Μούσα του φίλου Δημήτρη και αυτή ποτέ δεν λαθεύει.

    Η Έσω φωνή,  εύχομαι να είναι ο κύριος αυτουργός και συνεργός, των επιλογών όλων μας.

    Ως ευχή και προτροπή αγάπης για όλους μας, αναφέρω την ρήση του Ευριπίδη:  <<Μη ζώην μετ΄αμουσίας>>, να μην ζεις χωρίς μουσική ή και χωρίς τις Μούσες....

    Καθώς και του αγαπημένου Ουίλιαμ Σαίξπηρ <<Αν η μουσική είναι τροφή της Αγάπης παίξε κι άλλο>>....

    Αλλά και της εκφρασμένης πολλάκις βεβαιότητας, της αμφιλεγόμενης μουσικής προσωπικότητας, ηθοποιού, ζωγράφου και μουσικού δημοσιογράφου,  του Μέριλυν Μάνσον ότι <<η Μουσική είναι η πιο δυνατή μορφή μαγείας>>.

     Κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι, τότε, ας μην ζούμε χωρίς  μουσική.  Φίλε Δημήτρη, αφού η μουσική,  είναι τροφή της αγάπης,  παίξε κι΄ άλλο, παίξε,  παίξε μην σταματάς, και συνέχισε να μαγεύεις,  να μαγεύεις με την δυνατότερη μορφή μαγείας, με την μουσική σου, την  κάθε γωνιά του πλανήτη μας!!!!!!!!!!

    Ας έχεις δημιουργικές πορεύσεις, στις Μουσικές Αρμονίες των Σφαιρών!!!

Κυρίες και κύριοι, ας έχετε, ας έχουμε μακρές, ευτυχείς, αγαπητικές, συνειδητές, προστατευμένες πορεύσεις στο Καλό και στο ΦΩΣ!!!!!!!!!!

Σας ευχαριστώ!!!!!!!!!!!