ΝΕΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΝΕΕΣ ΦΩΤΕΙΚΕΣ ΔΙΑΡΟΜΕΣ!!! ΤΟ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΑΝΤΑ ΜΑΣ ΕΛΚΥΕΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!!
ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΩΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΗ ΣΕ ΠΟΛΛΑ "ΜΕΡΗ" ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!!!
ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!! ΤΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΟ ΣΑΝΑΤΟΡΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ!!!
GHOST HUNTERS, ΑΠ΄ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΔΑΝ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΑΝ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΟΥ!!!
ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ (-2)... ΟΙ ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΧΤΥΠΑΝΕ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΙ ΕΚΕΙ!!!!!!
ΣΚΟΤΑΔΙ, ΔΕΟΣ, ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ, ΗΧΟΙ, ΚΡΑΥΓΕΣ, ΜΟΡΦΕΣ, ΦΑΣΜΑΤΑ, ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΣ, ΑΝΕΞΙΤΗΛΟΣ!!!
ΑΠΟΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ!!! ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΟΧΙ ΦΩΤΕΙΝΩΝ ΦΥΣΙΚΑ!!!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΔΩ ΖΩΗΣ!!!! ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΑΕΡΑΣ ΠΑΝΤΟΥ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ,
ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ, ΕΡΕΙΠΙΑ, ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ, ΓΥΑΛΙΑ, ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ,
ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ!!!
ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΕΔΩ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΖΗΤΑΝΕ ΛΥΤΡΩΣΗ, ΣΤΗΡΙΞΗ, ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ!!!
ΑΠΟΚΟΣΜΟ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟ, ΣΤΕΚΕΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ!!!... ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΣΚΙΕΣ, ΟΥΡΛΙΑΧΤΑ, ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΑ ΓΚΡΑΦΙΤΙ,
ΤΟ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ 2ου ΟΡΟΦΟΥ, ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΤΟΥ 3ου ΟΡΟΦΟΥ,
Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΥΠΟΓΕΙΟΥ, ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟ
ΔΕΥΤΕΡΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΣΕΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ....
ΘΡΥΛΟΙ, ΟΝΕΙΡΟΦΑΝΤΑΣΙέΣ, ΣΚΙΕΣ, ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΟΙΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ!!!
ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ!!! ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ - ΓΛΥΠΤΗ,
ΔΑΣΙΚΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΝΤΑΣΙΩΤΗ ΚΙ΄ΑΥΤΟ ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΦΘΟΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΩΡΑ ΠΙΑ!!!!!!
ΜΕ ΓΛΥΠΤΑ ΑΠΟ ΣΜΙΛΕΜΕΝΟΥΣ ΚΟΡΜΟΥΣ ΚΑΜΕΝΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ ΤΟ 2007!!!
ΚΑΠΟΤΕ Η ΥΠΑΙΘΡΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ, ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΥΨΟΥΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 4,5 ΜΕΤΡΩΝ!!!
ΤΩΡΑ ΚΙ΄ΑΥΤΑ, ΛΥΩΜΕΝΑ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ.......
ΑΧΧΧΧ!!! ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ, ΕΔΩ ΣΤΟ "ΕΝΤΑΤΙΚΟ" ΣΧΟΛΕΙό ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΓΑΙΑΣ, ΤΟ ΓΙΟΜΑΤΟ "ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ"!!!
ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ, ΕΔΩ, ΕΔΩ ΨΗΛΑ, ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΥΝΕΦΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΤΩΡΑ!!!
ΜΜΜΜ!!! ....ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ - ΜΙΚΡΟΥ ΜΑΣ <<ΚΟΣΜΟΥ>>!!!...
ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΒΟΥΗ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΚΑΤΩ, ΜΑΚΡΥΑ, ΣΑΝ ΞΑΠΛΩΜΕΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΑ,
ΔΟΣΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΕΝΤΑΤΙΚΕΣ "ΖΥΜΩΣΕΙΣ" ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ!!!
ΘΥΜΙΖΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ <<ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ>> ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗΣ
<<ΜΕ ΠΥΞΙΔΑ ΤΟ ΦΩΣ>>, ΜΕ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΘΕΑΣΗΣ Ή ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΤΕΤΟΙΩΝ ΦΑΣΜΑΤΙΚΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ!!!
ΣΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ:
Τα Φαντάσµατα
Αθήνα, Μέρα Μεσηµέρι
ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΔΕΚΑΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ θέασης ή ακρόασης ή και τα δύο, φασµάτων ή φαντασµάτων ή στοιχειών ή πνευµάτων δεσµευµένων στα κάτω αιθερικά της Γης,
αγαθών ή ταραχοποιών, απ’ τους ίδιους τους «παθόντες», ας µου επιτραπεί η έκφραση, αφού η τέτοιου είδους «επαφή» δεν είναι κάτι σύνηθες για την αντίληψή µας ή,
τέλος πάντων, από τους ίδιους τους κοινωνούς αυτής της εµπειρίας. Έχω ακούσει πολλές και λεπτοµερείς περιγραφές, δεν έχω λόγους να αµφιβάλλω.
?ε γνωρίζω ποιες ήταν οι δοσµένες συνθήκες του περιβάλλοντος χωροχρόνου που αποδέσµευσαν αυτό το συγκεκριµένο «στοιχείο» και του επέτρεψαν να εκφραστεί
µε συχνότητες αντιληπτές από τις δικές µας αισθήσεις.
Σίγουρα, όµως, πάντα υπάρχει κάποιος λόγος. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Για να υπάρξει κάποιο αποτέλεσµα, σύµφωνα µε τους αποδεκτούς µέχρι σήµερα νόµους της Φυσικής,
υπάρχει και αιτία ή πρόθεση ή ανάγκη. Ας τα σεβαστούµε, αφού ακόµα δεν είµαστε σε θέση να γνωρίζουµε περισσότερα γι’ αυτά.
Στη Λυκόβρυση Αττικής υπάρχουν εγκαταστάσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που φιλοξενούν διάφορα ινστιτούτα και κέντρα ερεύνης.
Εκεί έχουµε φτιάξει και το ραδιοτηλεοπτικό στούντιο, όπου ετοιµάζουµε τις εκποµπές του Υπουργείου.
Μιλώ σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο γιατί είµαι υπάλληλος του Υπουργείου στον τοµέα ενηµέρωσης στις ραδιοφωνικές του εκποµπές.
Κατά καιρούς, όταν έχουµε και εξωτερικούς συνεργάτες, ο χώρος γεµίζει από φίλους όλων των ειδικοτήτων, σκηνοθέτες, µοντέρ, δηµοσιογράφους,
αρχισυντάκτες, οπερατέρ, ηχολήπτες και όλους αυτούς που πλαισιώνουν τον τοµέα ενηµέρωσης.
Όταν τα οικονοµικά του Υπουργείου δεν το επιτρέπουν αυτό, είµαστε ελάχιστοι µόνιµοι υπάλληλοι που προσπαθούµε να βγάλουµε τις εκποµπές
της υπηρεσίας εκ των ενόντων.
Σε µια τέτοια περίοδο, πριν από περίπου δώδεκα χρόνια, βρίσκοµαι στο ραδιοφωνικό στούντιο, που είναι εγκατεστηµένο σε ένα
από τα παλαιότερα κτήρια του Υπουργείου, κτισµένο ίσως και πριν το 1900. Προετοιµάζω και ελέγχω τα κείµενα των εκποµπών όταν ακούω κάποια
βήµατα ανδρικά από δερµάτινα παπούτσια, µε µεγάλο διασκελισµό και σταθερό κέντρο βάρους από την πόρτα εισόδου του οικήµατος να διαπερνούν το πρώτο γραφείο,
το διάδροµο και να συνεχίζουν πίσω προς την αποθήκη, που κάποτε ήταν το πρώτο µας ραδιοφωνικό στούντιο και πιο πίσω, που υπάρχει ένα µικρό office και τουαλέτα.
«Τάκη, εσύ; ρωτάω.
Καµία απάντηση.
«Νίκο, εσύ είσαι;»
Τίποτα.
«Ματθαίο;»
Και πάλι σιωπή.
«Ποιος είναι; Ποιος είναι παρακαλώ;»
Σηκώθηκα και έτρεξα να δω. Πάντα προσέχουµε το χώρο επειδή φύλακας δεν υπάρχει, τα κτήρια είναι αποµακρυσµένα το ένα από το άλλο, η κεντρική πόρτα σ’ αυτό το υπερυψωµένο ισόγειο, παµπάλαιο κτήριο µένει κάποιες φορές ανοιχτή για ανανέωση του αέρα λόγω έλλειψης συστήµατος κεντρικού εξαερισµού και έτσι έχουµε το νου µας για την αποφυγή κλοπής ή ζηµιάς.
?εν ήταν κανείς στο διάδροµο, όµως άκουσα ξεκάθαρα τα βήµατα. Είµαι περισσότερο από σίγουρος. Τα άκουσα, ήταν µάλιστα πολύ έντονα. Πήγα πίσω στην αποθήκη, στην τουαλέτα, βγήκα στην πόρτα εισόδου να ελέγξω µήπως είναι κάποιος πλανόδιος πωλητής ή µήπως πήρε κάποιος οτιδήποτε και έφυγε. Κανένας σε όλο τον προαύλιο χώρο. Ο µόνος που θα µπορούσε να έρθει είναι ένας από τους τρεις ηχολήπτες της υπηρεσίας για να γράψουµε την εκποµπή. Ναι, ήταν βέβαια λίγο νωρίτερα απ’ τον καθορισµένο χρόνο της εγγραφής, αλλά µόνο κάποιος από τους συγκεκριμένους συναδέλφους µου θα µπορούσε να µπει στο κτήριο και να περπατήσει µε τόσο σίγουρα βήµατα.
Είχα την ευθύνη του κτηρίου αφού ξεκλείδωσα εγώ και εγώ θα παρέδιδα τα κλειδιά στη γραµµατεία.
Τηλεφώνησα στο απέναντι κτήριο. ?εν είχε έρθει κανείς. Η γραµµατέας µε διαβεβαίωσε ότι είµαστε µόνοι µας σε ολόκληρη την υπηρεσία, εγώ στο ένα κτήριο και εκείνη στο άλλο.
Ο Ματθαίος Ρ. απουσίαζε σε κάποιο νοσοκοµείο για εξετάσεις µε σοβαρό πρόβληµα υγείας που τον ταλαιπωρεί και σήµερα, ο Τάκης Π. βρισκόταν περιοδεία µε το συνεργείο κινηµατογράφησης και ο Νίκος Κ. ήταν στο κεντρικό κτήριο της πλατείας Βάθη για συνέντευξη του τότε υπουργού. Μάλιστα ενηµερώθηκα ότι θα καθυστερήσουµε αρκετά για την εγγραφή που θα γίνει µόλις επιστρέψει ο ηχολήπτης απ’ την Αθήνα.
Βγήκα πάλι να ελέγξω τα πράγµατα της υπηρεσίας και να κλείσω την εξώπορτα χωρίς να την κλειδώσω. Όλα ήταν στη θέση τους. Σε κανένα τέταρτο περίπου ακούω τα ίδια έντονα και σταθερά βήµατα χωρίς να ακούσω την πόρτα να ανοίγει.
«Ποιος είναι;» ρώτησα και συγχρόνως αυτόµατα ανατρίχιασα σύγκορµος.
Σιγότερα τώρα, ξαναρωτάω: «Παρακαλώ, είναι κάποιος;»
Άναψα και το φως του χολ έτσι ασυναίσθητα και έτρεξα να δω, αλλά µουδιασµένος και µε χίλιες σκέψεις. ?εν ήταν κανείς, η εξώπορτα ήταν κλειστή και ανέπαφη, τα βήµατα έκαναν την ίδια διαδροµή, σταθερά, δυνατά και ακάθεκτα. Πήγα σ’ όλους τους χώρους.
Είπα µεγαλόφωνα το «Πάτερ ηµών» και συνέχισα τη δουλειά µου. Σχεδόν ξέχασα το γεγονός, έκανα τα τηλέφωνά µου και σκεπτόµουν τη µεγάλη καθυστέρηση που θα έχω στην εγγραφή της εκποµπής, γιατί µόλις είχα µάθει τηλεφωνικά ότι ο υπουργός θα άρχιζε τη συνέντευξή του λίγο αργότερα.
Σε µια στιγµή απόλυτης ησυχίας πάλι το ίδιο, τα ίδια σταθερά, µε το µεγάλο διασκελισµό βήµατα, ο ίδιος χρόνος κίνησης, ο ίδιος ρυθµός, η ίδια διαδροµή. Πάγωσα. Λαχταρούσα να δω και φοβόµουν συγχρόνως. Η περιέργειά µου νίκησε αστραπιαία το φόβο µου και έτρεξα προς την είσοδο. Τα βήµατα συνέχισαν στον ίδιο ρυθµό και όταν πρόβαλα το κεφάλι µου στον κεντρικό διάδροµο του χώρου, και όταν ήµουν ολόκληρος σχεδόν σε απόσταση µισού µέτρου από τον άξονα διαδροµής τους. Ναι, τώρα ήµουν επιτέλους «ενώπιος ενωπίω» στο γεγονός, µε την καρδιά µου ταµπούρλο, µε ταχύ, αλλά ακανόνιστο ρυθµό, σαν σε εξάσκηση δόκιµου µουσικού νεανικής µπάντας, τις τρίχες όλου του σώµατος ανασηκωµένες, παγωµένα τα άκρα και τις αρθρώσεις να αρνούνται να κινήσουν τα µέλη µου ούτε και για λίγα χιλιοστά, έτσι για να κάνω χώρο στον επισκέπτη. Τώρα πια έβλεπα «αυτό» που δε φαινόταν και άκουγα µόνο το ηχητικό του αποτέλεσµα. Ναι, βίωνα αυτό που αναζητούσα, περίµενα µε λαχτάρα και φοβόµουν µαζί. Τα βήµατα µε πλησίασαν, σαν να επιβράδυναν ελάχιστα το ρυθµό τους, ένιωσα ένα έντονα κρύο ρεύµα να µε κυριεύει σαν να βρέθηκα ξαφνικά µέσα σ’ ένα µεγάλο επαγγελµατικό ψυγείο, αυτό για δευτερόλεπτα.
Αναγνωρίζω όλες τις διαστάσεις, όλα τα επίπεδα ζωής, τα σέβοµαι σαν κοµµάτι της δηµιουργίας και τα εκτιµώ σαν µέρη του όλου, αλλά δεν είναι ευχάριστο να βρίσκεσαι ξαφνικά αντιµέτωπος µε κάποια «επίσκεψη» που δεν ξέρεις το ποιος, το πώς και το γιατί.
Είπα µεγαλόφωνα το «Πάτερ ηµών» τρεις φορές στο σηµείο της διαδροµής και µου βγήκαν αυθόρµητα περίπου τα εξής: «Αδελφέ, να ’σαι ευλογηµένος και να ’σαι πάντα στο Φως. ?εν µπορώ να σου ζητήσω να µην έρχεσαι στο χώρο αυτό, γιατί δε µου ανήκει και γιατί είσαι και συ µέρος της δηµιουργίας και έχεις τα ίδια δικαιώµατα µε όλους µας. Ένιωσα όµως άβολα, όπως ίσως θα ένιωθες κι εσύ αν βρισκόσουν στη ύλη και ερχόσουν σε επαφή µε κάποια άλλη διάσταση και γι’ αυτό, φυσικά, δε φταις εσύ, αλλά οι άνθρωποι, το ξέρεις, δεν έχουµε εξοικειωθεί µε αυτές τις επαφές, τουλάχιστον ακόµη. Αν πιστεύεις στο Φως του Ουράνιου Πατέρα, στον Κύριο Ιησού Χριστό και στη δύναµη του σταυρού και υπάρχει κάποιος λόγος που βρίσκεσαι εδώ, µείνε, όλο το σύµπαν, όπου σου επιτρέπεται και µπορείς και δικό σου, όµως νοµίζω ότι για όλους µας είναι καλύτερο το Φως και σου προτείνω προς το Φως του Κυρίου να πορευτείς αν και όταν το θελήσεις. Αν δεν πιστεύεις στις δυνάµεις που προανέφερα, σε παρακαλώ και σου ζητώ στο όνοµά τους να φύγεις απ’ αυτό το χώρο για να µπορέσω να δουλέψω ήρεµα. Να ’σαι ευλογηµένος».
Συνέχισα την πολύωρη αναµονή και αργότερα την εγγραφή της εκποµπής.
Ο µυστηριώδης αιθερικός επισκέπτης δεν ξαναφάνηκε ή µάλλον δεν ξανακούστηκε. ?ύο χρόνια πριν την «επίσκεψη» είχε πεθάνει ο τεχνικός προϊστάµενος των εγκαταστάσεων Στέλιος Μ. από ταχεία και επώδυνη νόσο. Ο χώρος όσο ζούσε ήταν κάτι σαν το σπίτι του, έτσι τον νιώθαµε και µεις, αφού κάποιες φορές στην εργασία µας µπορεί να µείνουµε πολύ περισσότερο χρόνο και από το σπίτι µας.
Η σχέση µου µε τον Στέλιο Μ. ήταν πολύ καλή, ήταν ευγενής και αρκετά κοκέτης. Μ’ εντυπωσίαζε καθηµερινά το φρεσκοσιδερωµένο του πουκάµισο και η τσάκιση του παντελονιού του, αλλά το σηµαντικότερο µέρος της κοκεταρίας του ήταν πάντα τα φρεσκοβαµµένα του παπούτσια. Τον είχα πειράξει αρκετές φορές γι’ αυτά, απαντούσε µε δικά του πειράγµατα, γιατί είχε αρκετά αυξηµένη αίσθηση του χιούµορ και κλείναµε το µονόπρακτό µας µε πολύ γέλιο.
Γνώριζα τα βήµατά του, τα άκουγα δεκαπέντε χρόνια, τα ξεχώριζα, γιατί φορούσε πάντα δερµάτινα παπούτσια, είχε λεβέντικο, σταθερό, µεγάλο διασκελισµό και πιστεύω ότι τα βήµατα ανήκαν στο εκλιπόντα συνάδελφο.
?εν µπορώ να γνωρίζω το σκοπό της επίσκεψής του, εγώ πάντως έδωσα το όνοµά του σε τρία µοναστήρια, του άναψα και κάποια κεράκια υπέρ αναπαύσεως.
Μετά το πρώτο άκουσµα και αφού δεν υπήρχε κανείς στο χώρο, το µυαλό µου πήγε κατευθείαν στον εκλιπόντα, αφού γνώρισα τα βήµατα, αλλά ποτέ δεν µπορεί να είναι σίγουρος κανείς όταν δεν έχει την οπτική διαβεβαίωση.
Ο συγκεκριµένος χώρος του Υπουργείου στη Λυκόβρυση είναι γενικά και ανεξήγητα επιβαρηµένος ενεργειακά. Από τους δέκα εργαζόµενους που υπήρχαν εκεί, οι περισσότεροι πέθαναν και κάποιοι αρρώστησαν βαριά. Ο Τάκης Π., ηχολήπτης που ανέφερα πριν το όνοµά του, έχει πεθάνει, το ίδιο ο µαέστρος Γιάννης Μπουφίδης και τέσσερις συνάδελφοι ταλαιπωρούνται µε πολύ σοβαρά προβλήµατα υγείας. Ο Ματθαίος Ρ. περιµένει από στιγµή σε στιγµή να κάνει µεταµόσχευση µυελού των οστών αφού βρέθηκε δότης συµβατός από τη Ν. Υόρκη. (?υστυχώς και ο εν λόγω συνάδελφος «αναχώρησε» µέχρι να ολοκληρώσω τις σηµειώσεις µου.)
Νιώθω το χώρο πολύ βαρύ δονητικά σε κάποια σηµεία του, αλλά φυσικά δεν είναι ένα θέµα για το οποίο µπορώ επίσηµα να ζητήσω συνδροµή ή ενέργειες «προς θεραπείαν» του πράγµατος.
Σκέφθηκα να φέρω κάποιον από τους φίλους ιερείς που έχω, αλλά δίστασα, γιατί είναι κάτι που φαίνεται. Μοιράστηκα τους φόβους µου µε τη φίλη µου Πέγκυ Χριστοφή. Η ίδια είδε και ένιωσε ότι ο χώρος χρειάζεται άµεσα βοήθεια.
Από τους φίλους που βρίσκονται στο σωµατείο «Φάρος - Βοήθεια στον άνθρωπο» δέχτηκαν να βοηθήσουν εθελοντικά τέσσερις κυρίες.
Τις οδήγησα στο χώρο ένα απόγευµα. Έκαναν µια εκτενή προσευχή µε επικλήσεις στον Θεό, στον Ιησού, στον Αρχάγγελο Ζακχηίλ και σε Αγγέλους. Οι δύο απ’ αυτές µου είπαν ότι δεν µπορούν να κάνουν σ’αυτή τη φάση κάτι αποτελεσµατικό και ότι όσα έκαναν προσευχόµενες είναι µόνο µια µικρή βοήθεια.
Μου είπαν ότι νιώθουν πολύ βαρύ το χώρο και σε κάποια σηµεία «θυµωµένη τη γη». Αναρωτιέµαι για τα αίτια του κακού. Προσπάθησα να µάθω για τη συγκεκριµένη έκταση και την ευρύτερη περιοχή, τις παλαιότερες χρήσεις της ή ό,τι άλλο. Οι πληροφορίες είναι λίγες, δεν ξέρω πώς χρησιµοποιήθηκε στο παρελθόν και τι είδους Ενεργειακά Αποτυπώµατα υπάρχουν εκεί. Το µόνο που ξέρω σήµερα είναι ότι τα συγκεκριµένα παλαιά κτήρια και το κτήµα ολόκληρο λειτουργούσε από το 1930 µέχρι και το 1970 σαν τόπος αναψυχής και διακοπών των τότε διευθυντών και των οικογενειών τους.
Τι µπορεί να ευθύνεται για την τόσο πυκνή συσσωρευµένη αρνητική ενέργεια δε γνωρίζω. Ούτε τι µπορεί να συνέβη στο παρελθόν και σε ποια συγκεκριµένη χρονική στιγµή.
Το µόνο που µπορώ να κάνω είναι να στέλνω την ευχή µου και την αγάπη µου για το χώρο και για όσους εργαζόµαστε εκεί......................
ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!!
Απαλλαγμένο από ιούς. www.avast.com